Oruçlu Köyü
COĞRAFİ DURUM :
Oruçlu köyü ilçeye bağlı yakın köylerden biridir. E25 Karayolunun 500 metre kuzeyinde kurulmuş, Nüfusu 1990 Yılı sayımına göre 179 dur. Rakımı ise 50 m civarındadır.
Köyün doğusunda Karapınar, batısında Hayrettin, kuzeyinde Paşalar güneyinde Fevziye köyleri ile komşudur. Hafif meyilli bir arazide Sarıkaya tepesinin eteğinde kurulu olan köyün başlıca mevkileri; Yaka, Harman, Gosgos, Çobansuyu, Karaçalılık, Kumluk, Meşelik, Receptepe, Köyaltı, Değirmendoruğu, Topraklık, Gedik, Ketenciler, Halilbey, Mezarlıküstü, Alibeyyerleri, Arküstü’dür.
KÖYÜN TARİHİ :
Eski bir köyün kalıntıları üzerine ikinci kez kurulduğu rivayet edilen köyün kuruluş tarihi hakkında kesin bir bilgi yoktur.
Köy ve çevre yaşlılarının ifadelerine göre, Altıntaş’taki Akhisar tekfurluğu’ nun fethedildiği yıllarda; Hayrettin köyünün kurucusu Hayrettin Paşa, Bir çobanı hayvanlarına bakması için ailesiyle birlikte buraya yerleştirir. Oruç adlı bu çobanına köyün batısındaki çukurluğa bir kulübe yaptırır. Çobanın evinin yanına zamanla yeni yerleşenler olur. Köyün büyümesiyle bugünkü Oruçlu köyü kurulur.
Önceleri Oruç köyü olan köyün adı, 1874 Yılında Sultan Abdül Aziz devrinde hazırlanan köy nizamnamelerine Oruçlu muhtarlığı olarak kayıt edilir. Adı Oruçlu köyü olur.
SOSYAL VE EKONOMİK DURUM :
Köyün, 1991 Yılında yenilenen ilkokulu, ile öğretmeni, bir camisi ve kadrolu imamı vardır. Meyvecilik ve sebzecilikle uğraşan köyün yetiştirdiği ürünlerin başında ayva, şeftali, elma, zeytin ve üzüm gelir. Sebze olarak; soğan, kavun, biber ve domates önemli yer tutar. Hayvancılık ise yok denecek kadar azdır. Her hanede traktör vardır. Köyün Sağlık Ocağı ve ebesi yoktur.
Köyün ekonomik durumu iyi olması nedeni ile dışarıda çalışan pek yoktur. Köyün şu anda altyapı sorunu halledilmiştir.20 Ekim 1985 tarihinde köye içme suyu gelmiş ancak su yeterli değildir. Son yıllarda asfalt kenarına taşınmaya başlayan köyde; Pehlivanlar, Peynirciler, Karabacaklar, Kocamemedler, Aşlaköylüler, Boşnaklar, Bölükler, Davutoğulları ve Oruçlu Köyünden Fevziye’ye kadar başkasının tarlasına basmadan giderim, diyen bu gün sülalesinden kimsesi kalmayan, Kerimoğlu gibi sülaleler vardır.