Gökgöz Köyü
COĞRAFİ DURUM:
Gökgöz köyü ilçenin nüfus sayısı bakımından ikinci büyük köyüdür. E.25 karayolunun kuzeyinde ovanın başında kurulmuş olup, köyün ilk yerleşim merkezi biraz içeride kalmaktadır. Ancak son yıllardaki yapılaşma E.25 karayolunun üzerine kadar inmiştir. Çok kısa zamanda köyün yeni yerleşim yerine taşınacağı tahmin edilmektedir. Pamukova’ya olan uzaklığı ise 3km’dir. Köy toplam 200 hane olup, 1990 Türkiye genel nüfus sayımına göre 978 nüfusludur.
Gökgöz köyü; doğuda Teşvikiye, güneyde Cihadiye ve Sakarya kuzeyde Şahmelek, batıda ise Turgutlu köyü ile komşudur.
Köy tarihi evlerin bulunduğu Tafracı, Canazlar ile Eyrek, Aykırıyol, Çaylar, Aşağı mahalle ve Macur mahallerinden meydana gelmiştir. Aşağılardan akan Sakarya nehrinin bir tablo gibi seyredildiği köyün civarında; Kale, Mezarlıküstleri, Çamcalar, Meşelikler, Çanaklık, Değirmendereler, Gökçukur, Kızılcayerler, Karakovalar, Akkuşlar, İnbaşları, Çayıraltları, Çayırüstleri, Yücek, Beylikyerleri, Danaçukuru, Mersintepesi, Hatçadağı, Düzmeşe, Şahmelekyolları, Hayranlar, Mukmullar, Köybaşı, Pirinçlikler, Soğanlıklar, Erenler, Dedeçamı, Soğuksu, Karaağaçyakası, Naldöken, Beylikçukuru ve İmamyerleri gibi yerlerdir.
KÖYÜN TARİHİ :
İlçenin bir çok köyü gibi Türkmen yürüğü olduğu köy yaşlılarınca rivayet edilen Gökgöz köyünün tarihi çok eski olup her yanı, tarihi zenginliklerle doludur. Bunların en önemlisi Fatih Sultan Mehmet’in oğlu 2. Beyazıt’ın yaptırdığı Alifuatpaşa Köprüsü’nün artan ağaç ve kalıntıları ile inşa edilen yukarı mahalle camiidir.
Köy için önemli tarihi eserlerinden ikincisi de bugün hiç bir kalıntısı kalmayan, köye adının verildiği söylenen Dörtgöz’lü çeşmedir. Köydeki dört gözlü çeşmeden dolayı önceleri köyün adı Dörtgöz köyü olarak anılmış, zamanla bu isim değişerek Gökgöz olmuştur.
Ayrıca kurtuluş savaşı yıllarında, askerleriyle birlikte köy halkı tarafından barındırılan, kahramanlık ve başarılarıyla ünlü, Kara Fatma’nın memnuniyetini belirtmek ve teşekkür etmek için köyü ziyarete geldiği köyün yaşlılıları tarafından gururla anlatılmaktadır.
Köyün tarihi yerleri; köyün altında bulunan fakat yapılış tarihi belli olmayan Devlet demir yollarının yapımında yıkılan ve hala kalıntıları mevcut olan kale ile etrafında da Müslüman Türklere ait olduğu bilinen Zirai Donatım Kurumu sahası içinde kalan mezarlıktır. Yücek Tepede bulunan tarihi eser kaçakçıları tarafından talan edilen höyük. Yukarı mahalle camii bahçesinde bulunan binanın altındaki Avlupınarı çeşmesi ve Çanaklı Tepesinde bulunan eski yıllarda köyün içme suyu deposu olarak kullanılan küp tipi sarnıç. Ayrıca bugün harabe haline gelen köyün kuzeyinde kurulmuş, ipek fabrikaları ile meşhur Kurtbelen dir.
EKONOMİK VE SOSYAL DURUM :
Gökgöz köyü eğitim yönünden diğer köylerimizden daha şanslıdır. İlk olarak 1912 Yılında imece ile bölge okulu yapılarak civar köylerin de bu okuldan yaralanması sağlanmıştır. Okula bir ara Mehmet Faik Yüksel İlkokulu denmiş, bu isim daha sonra unutulmuştur. Pamukova Merkez İlk Okulunun bir benzeri olan bu okul elektrik kontağı sonucu 1976 yılında yanmış ve yerine bugünkü köy okulu yapılmıştır. Okur-yazar oranı %85’lerin üzerinde olan Gökgöz köyünün; kültür düzeyi de oldukça yüksektir.
Köyün geçim kaynağı genellikle tarıma dayalıdır. Çok verimli, bereketli ve geniş topraklara sahip olan köyde,başta sebze, meyve ve bağcılık olmak üzere her türlü tahıl ve soğan yetiştirilmektedir. Modern tarım araç ve gereçlerinin kullanıldığı en son tarım tekniklerinin uygulandığı köyün, ekonomik ve sosyal durumu ülke ortalamasının çok üzerindedir.
Sağlık evi ve ebesi olan köyün başlıca sülaleleri Seydiler, Mehmeteminler, İbramlar, Mevlitler, Haceller, Maarifhocaları, Celeller, Hasançavuşlar, Karayeller, Gücükler, Kölecikler, Macurkadirler, Karacalar, Karaeller, Cambazlar, Mahmutoğulları, Kamiloğulları, Haytalar, Mümnalar ve Kamberler’dir.