Bacı Köyü
COĞRAFİ DURUM :
Samanlı dağlarının eteklerindeki Pamukova adlı ovada E 25 Karayolu ve Ankara-İstanbul demir yolu üzerinde Çakıllar adlı yerde kurulmuştur. Doğuda Hayrettin, güneyde Eğriçay, Fevziye, batıda İsabalı, kuzeyde Akçakaya ve Hüseyinli köyleri ile komşudur Bacı köyünün hem ovada hem yakada arazileri vardır.
Köy sınırları içerisinde kalan başlıca mevkiiler, Küçükharman, Bacıkadın, Dikilitaş, Doruk, Hamzalar, Karatopraklar, Çınarınyanları, Sırakayalar, İlyasınsayası, Eşşekuçtu, Kocabayır, Saybahçe, Tabanlar, Hisaraltı, Beylikler, Ormanlar, Çoraklar, Çavdardönümü, Melhemdede, Pınarınbaşları, Balaban, Tepealtları, Kocatarlalar, Pazaryolu, Eskiköy gibi yerlerdir.
KÖYÜN TARİHİ :
Bacı köyünün kuruluş tarihçesi hakkında kesin bir bilgi yoktur. Yaşlı kuşakların ifadelerinde göre Samsa çavuşun, oğlu veya yeğeni Hayrettin Paşanın, Akhisar’ın idaresini elinde bulundurduğu ve bu günkü Hayrettin köyünü kurarak burada ikamet ettiği sıralarda, Tekfurluk kalıntıları üzerinde bir köyün kurulmasını arzulayarak, kız kardeşini (Bacısını) adamlarından Karatekeli Yörük obası beyine verip, oraya bir köy kurdurduğu, Yörük obasının yerleşik düzene geçerek köyün büyüdüğü söylenmektedir. Bacı kadın türbesinde yatan kişinin Hayrettin paşanın kız kardeşi olması bu rivayeti doğrulamaktadır.
İkinci bir rivayet ise, Müslümanlığı kabul eden tekfur halkının idaresine memur ettiği bir adamına, kız kardeşini vererek,Tekfurun bu köyü kardeşine armağan etmesi neticesinde Bacı kadının üç oğlundan türeyerek gelişen ve büyüyen bir köy olduğu söylenmektedir.
Eski yerleşim yerleri olan Bacı köyünden 1956 Yılında Durak’a taşınmaya başlayan köy halkı 1975 Yılına kadar Durak’a tamamen inmiştir. Sondul köyü ile birleşerek Pınarlı Bacı adını almıştır.
Eskiden, eski Bacı köyü civarında, Bizanslılara ait saray kalıntıları, Bizans sınırını gösteren dikili taşlar ile, bir adet anıt mezar olduğu bilinmektedir.
EKONOMİK VE SOSYAL DURUM :
Bacı köyünde turunçgiller hariç her çeşit meyve ve sebze yetişmektedir. Büyük ve küçük baş hayvancılık terk edilmiş gibidir. Modern tarım araç ve uygulamalarını kullanan köy halkı, geçimlerini, soğan, biber, domates, şeftali, üzüm zeytin ve ayvacılıktan temin ederler. Köyün arazisi az olduğundan tahıl ekimim yok denecek kadar azdır. Köyün gelir seviyesi yüksektir.
Köyün beş sınıflı bir ilkokulu ve sağlık ocağı vardır. İnsanlar birbirleriyle çok iyi diyalog içindedir. Köyün başlıca sülaleleri; Mollaahmetler, Duraklar, Hacıeyüpler, Hüsnüler, Rasimler, Köseler, Mazaklar, Ürkeler, Tıngırlar, Hacepler, Avcılar, Çanaklar, Hümmetler, Mollamustafalar, Galakmollalar ve Aşkeller gibi sülalelerdir.